====== Tâlib ====== * “**Tâlib**: İsteyen, arzu eden, bilgi, mârifet veya başka herhangi bir şeyi elde etmeye çalışana denir ki, daha çok [[ilim|ilim]], [[marifet|mârifet]] ve [[hakikat|hakikat]]... gibi hususların mebâdîlerini öğrenmeye müteveccih ve bu çerçevede gayret içinde bulunan, takip ettiği şeyleri elde edebileceği azmiyle oturup kalkan mübtedî [[hak_yolcusu|hak yolcusu]] demektir. İşin başlangıcında bulunması itibarıyla, bu seviyedeki bir mübtedî yolcu bazılarınca küçük görülebilir; aslında mesele hiç de öyle değildir; zira sonraki bütün oluşumlar ve mazhariyetler, **tâlibdeki** böyle bir talebe bağlı meydana gelmekte ve o çekirdeğe bağlı filizlenip inkişaf etmektedir. Hz. Cüneyd, talebin çok önemli olduğunu ifade sadedinde مَنْ طَلَبَ وَجَدَّ وَجَدَ ‘Talep eden, talebinde ciddî olan istediğini elde eder.’ buyurur ki, bu söz zamanla halk arasında umumî bir düstur hâlini almıştır. * [[sofi|Sofîler]], **tâlib** kelimesini, tasavvuf mesleğine intisap eden, bir [[mursid|mürşidden]] el alan ve bir üstadın rehberliğine giren mânâsında kullanmışlardır ki, [[hak_yolcusu|hak yolcularına]] mahsus dört özel unvanın ilkidir. Ne var ki, bazen **tâlib**, [[irade|iradesinin]] hakkını verince birdenbire değişip [[murid|mürîde]] inkılâp eder; sonra yürür sâlik ufkuna ulaşır ve Hakk’ın inayetiyle yükselir vuslat rüyaları görmeye başlar. Bazen de o, talebin dar ufkunda sıkışır kalır ve sürekli yol yorgunluğu yaşamasına rağmen asla mesafe alamadığı da olur. Zaten her önüne gelen de hemen **tâlib** olarak kabul edilmez ya; her şeyin bir âdâb ve erkânı olduğu gibi **tâlib** kabul edilebilmenin de kendine göre yolu-yöntemi vardır. Her namzet, hareketleri, genel tavırları, karakterinin böyle bir yolculuğa müsait olup olmayışı itibarıyla bir kâmil [[mursid|mürşid]] ve üstad tarafından usûlünce test edilir. Müsait görülürse, ‘Tut üstadın elinden, yürü Hakk’a!’ denir. Böyle bir tevcihten sonra o artık bir **tâlib** ve aynı zamanda bir [[murid|mürîd]] namzedidir. Yürür mürşidin rehberliğinde gönlüne açılan dünyalara.. ve pervaz eder [[istidat|istidadına]] yol veren şâhikalarda. Ne var ki, her şey hemen bununla da bitmez; tutunduğu ele –vasıtalık mülâhazasıyla– sımsıkı sarılması, girdiği yolda kararlı yürümesi, mesleğine can u gönülden bağlanması ve elindeki Hakk’ın esmâsını temâşâ edeceği o aynayı kırmaması; kırmaması ve bir nîm-nigâh ile hep O’na bakması gerekir. Muhammed Ali Hilmi Dede, **tâlibe** ait mülâhazalarını yukarıdaki çerçeveye yakın şöyle ifade eder: * **Tâlib** olan tutar mürşid elini, * Hakk’a verir ol dem can u dilini; * Tığ-ı bend ile bağlar mürîd belini; * Mürşidin bendini tutmak sezâdır. * Evet, **tâlib**, **tâlib**-i [[feyiz|feyz]]-i Hudâ ise her zaman durması gerekli olan yerde durmalı, âşık-ı nur-i Hudâ da sürekli O’na müteveccih bulunmalıdır ki, onun talebi gerçek talep olsun ve Hazreti Murad’dan da teveccühler görsün. Hazreti Maksud u Murad yolunda iradesinin hakkını eda etmeye azmetmiş [[murid|mürîde]] düşen de işte böyle bir duruş ve böyle bir teveccühtür.”((M. Fethullah Gülen, //Kalbin Zümrüt Tepeleri//, İstanbul: Nil Yayınları, 2008, s. 688–689.)) * “Hakkı Bulduktan Sonra Ehak İçin [[ihtilaf|İhtilâfı]] Çıkarma: Ey **tâlib**-i [[hakikat|hakikat]], madem hakta ittifak, ehakta [[ihtilaf|ihtilâftır]]. Bâzan [[hak|hak]], ehaktan ehaktır. Hem de olur hasen, ahsenden ahsen.”((Bediüzzaman Said Nursî, //Sözler//, İstanbul: Şahdamar Yayınları, 2010, s. 784.)) ===== Ayrıca Bakınız ===== * [[hak_yolcusu|Hak Yolcusu]] * [[murid|Mürîd]] * [[salik|Sâlik]] * [[vasil|Vâsıl]] ===== Dipnotlar =====