“… ciddi bir
sadakat, ciddi bir
ihlas ve ciddi bir
vefa ile başlayan böyle bir hareketin geleceğe yürümesi, kıvamın korunmasına bağlıdır.
Allah korusun, bazen kurulan bir sistemin âhenk içinde işlemesi,
sistem körlüğü hâsıl edebilir. Evet, bazen elde edilen başarı ve muvaffakiyetler
insanı gurura sevk edebilir ve onun kendini rahat ve rehavete salmasına sebebiyet verebilir. Bazen de insan, zâhiri sebepler açısından kendi tavır ve davranışları neticesinde ortaya çıkan güzellikleri, kendi istidat ve kabiliyetine,
hikmet donanımlı düşüncelerine ve üstün fetanetine verebilir. Oysaki bütün bunlar bünyeye giren öldürücü birer virüs gibidir. Gerekli tedbirler alınmadığı takdirde bu virüsler bünyeyi yere serebilir.”
5)