“…
akıl gücünün vasat (itidâl) mertebesi,
hikmet tabiriyle ifade edilegelmiştir. Kuvve-i akliyenin ifrat (aşırı) hâline, hakkı
bâtıl, bâtılı hak gösterme manasında ‘
cerbeze’; tefrit durumuna, hiçbir şeyi doğru-dürüst anlayamama, en basit şeyleri dahi idrak edememe anlamında ‘gabâvet’ ve ‘
hamâkat’; mûtedil olanına da,
eşya ve hadiseleri güzelce değerlendirip, lehte ve aleyhte olması muhtemel bulunan şeyleri birbirinden ayırabilme keyfiyetinin unvanı olarak ‘
hikmet’ denmektedir.”
5)