“Bediüzzaman Hazretleri ‘Bu
dünya,
dârü’l-hizmettir; dârü’l-ücret ve mükâfat değildir. Buradaki a’mâl ve
hizmetlerin ücretleri
berzahta ve
âhirettedir; onlar orada meyve verir.’ der. Öyleyse,
ahirette meyve verecek amellerin neticelerini
dünyada istememek gerektir. Eğer burada verilirse, o zaman da, memnun olarak değil, mahzunâne ve temkinle kabul edilmelidir. Çünkü,
Cennetin meyvelerini, bu
dünyada fâni bir surette yemek,
akıl kârı değildir.
Keşif,
keramet ve ruhanî zevkler de bir çeşit ücrettir. Bunlar da beklenmemeli, istemeden verilince de gizlenmeli; gurur ve kibre değil
şükür ve ubudiyette derinleşmeye vesile edilmelidir.”
5)