“
Esbab açısından, çok şeye güç yetirememe
şuurunda olma mânâsında
acz; her nesne ve her varlığın hakikî sahibi, maliki
Allah olduğu gerçeğini kavrama anlamında
fakr; herkesi ve her nesneyi O’ndan ötürü kucaklama şeklinde yorumlayacağımız
şefkat; her gün yepyeni bir heyecanla
âfâk ve enfüsü hallaç etme vüs’atinde, disiplinli düşünme diyeceğimiz tefekkür; ayrıca bu çerçevede sürdürülen
hizmette hiç sönmeyen bir
aşk u
iştiyak, sonra da bu mazhariyetlerin şuurunda olarak, bütün bunlara, söz, tavır ve davranışlarla mukabelede bulunma mânâsına gelen kesintisiz şükür (seyr u sülûkte) böyle bir alternatif yöntemin temel esaslarıdırlar.”
9)