“
Sahabe-i kirâm, büyük bir titizlikle sünnete uymuş, hayatını sünnete göre tanzim etmiş,
sünneti muhafaza etmiş ve hiçbir fazlalık ve eksikliğe meydan vermeden
tâbiîn-i izâma nakletmiştir. Dönemlerindeki
fitne ateşleri sebebiyle hayatlarını
zühd ve
takva üzerinde İslâm'a ve İslâm'ın iki temeli olan Kur’ân ve
Sünnete adayan tâbiînin, sayıları binleri aşan dev imamları, Kur’ân gibi
Sünnete de sahip çıkmış ve karıştırmadan, bulandırmadan onu, kendilerinden sonraki nesle intikal ettirmişlerdir.”
5)