“Aslında,
iman nuruyla bakabilenler için, şu iç içe güzellikler Hakk’ın zâtına birer
burhan;
insan ise, o burhanları gören, duyan, okuyan, seslendiren bir tercümandır. Bütün eşya, onu
akıl,
şuur,
his ve gönlüyle yerli yerinde değerlendiren tâli’lileri
fizik ötesi âlemlerin derinliklerine uyarır; zamanla onların ruhlarına melekûtî sırlar akmaya başlar, zihinleri âdeta bu sırların havzı hâline gelir, kalbleri de
tecellî avlama rasathaneleri ne dönüşür.”
4)