“
Ahirette rıdvana nail olmanın en önemli yollarından biri de işte bu ölçüdeki bir
ihlâs mülâhazasıdır. Bu açıdan denilebilir ki, insan
ihlas ve samimiyette ne kadar derinleşirse,
rıdvana da o ölçüde hızlı ulaşacaktır. Belki de böyle biri, kabrin dehşetini hiç görmeyecek,
berzah zahmetini hiç çekmeyecektir. O, kendisi için açılmış çukura konulduğu andan itibaren ‘vücud-u mevhibe-i rabbâniye’si ile dikey bir sıçrayışla yükselecek, o ufukta salına salına gezinmeye başlayacaktır. O hâlde her mü’min, hem
i’lâ-yı kelimetullah vazifesine talip olmalı hem de bu vazifeyi yerine getirirken ihlâsı yakalama ve onu muhafaza adına olabildiğince hassas davranmalıdır.”
4)