Birincisi: Farz ve vaciplerde ve şeâir-i İslâmiye’de ve
sünnet-i seniyyenin ittibâında ve haramların terkinde
riyâ giremez; izharı,
riyâ olamaz. Meğer, gayet zaaf-ı
imanla beraber, fıtraten
riyâkâr ola. Belki, şeâir-i İslâmiye’ye temas eden
ibadetlerin izharları, ihfâsından çok derece daha sevaplı olduğunu, Hüccetü’l-İslâm İmam Gazâlî (radiyallâhu anh) gibi zâtlar beyan ediyorlar. Sâir nevafilin ihfası çok sevaplı olduğu hâlde, şeâire temas eden, hususan böyle bid’alar zamanında ittibâ-ı
sünnetin şerafetini gösteren ve böyle büyük kebâir içinde, haramların terkinde
takvâyı izhar etmek, değil
riyâ, belki ihfâsından pek çok derece daha sevaplı ve hâlistir.